Het heeft lang geduurd voor ik eindelijk deze review kon en mocht schrijven! Het is dan ook lang geleden dat een aankoop, een groot vouwmes, mij zo in verwarring heeft gebracht. Charlie two-face, noem ik het mes, naar de personage uit Batman.
Duidelijk een mes met twee gezichten: aan de ene kant, de groene kant, een wonderbaarlijk goed gelukt product, robuust, ligt goed in de hand, ruw, vlijmscherp en tegelijk esthetisch zeer plezierig. Kan een mes mooi zijn? Ja, dat kan. Aan de andere kant een vreselijk goedkoop ogend mes, met grijs plastic, veel te glad, zeer teleurstellend.
En dan draai je het mes weer om, enz.
Maar dan dat grote blad, dat zware vlijmscherpe blad. Je hoeft maar naar de flipper te wijzen en het mes klapt met een mooie zwier en bijbehorende 'klik' open. Fantastisch!
Apostate, afvallige, in het Nederlands vertaald. Duidelijk anders dan anders. Ik heb er meteen maar een Fenix foedraal bij gekocht bij Knivesandtools, want deze jongen past niet met goed fatsoen in de broekzak.
Dus, aan de ene kant een geweldenaar, deze Steel Will Apostate, maar aan de andere kant een mislukt en goedkoop ontwerp.
Heb ik het mes al gebruikt? Jazeker, voor heel veel verpakkingsmateriaal. En dan valt het echt op: aan de ene kant grip, aan de andere kant helemaal niets!
Ter vergelijking heb ik er een spotgoedkope X-treme tanto naast gelegd, ook met dat grijze plastic en dan weet iedereen wat ik bedoel. Alleen kost dat mes 20,- euro.
Ik blijf dan ook met de vraag zitten waarom het ruwe handvat niet aan beide kanten gebruikt is? Dat had best grijs kunnen zijn, of blauw of rood, maar waarom dat goedkope plastic bij zo'n prijzig mes? Volgens mij is dit de hamvraag bij afvalligen....waarom?
?%24center=center&%24poi=poi&%24product-image%24=&fmt=auto&h=500&poi=%7B%24this.metadata.pointOfInterest.x%7D%2C%7B%24this.metadata.pointOfInterest.y%7D%2C%7B%24this.metadata.pointOfInterest.w%7D%2C%7B%24this.metadata.pointOfInterest.h%7D&scaleFit=%7B%28%24this.metadata.pointOfInterest%29%3F%24poi%3A%24center%7D&sm=c&w=1208)
